Zalim Yâr Şiiri - İbrahim Bozkurt

Sevginin saygının zerresi olsa,
İnsan, sevdiğine zulüm yapar mı?
Kin ile nefretle, ömrün bitirdin,
Eziyet etmekten geri durmadın.

Sahi sevgi nedir, sen bilir miydin?
Kendinden başkasını sever miydin?
Dünyada kıyamet kopmuşcasına,
Eziyet etmeye devam edersin.

Zalim yâr sen beni hiç tanımadın,
Hep vurdun belime, hiç acımadın.
Saygının, sevginin izi yok sende,
Beni bana bırak, yeter incitme.

Tereddütsüz dünyamı sana verdim,
Sen, beni kendine tay edemedin.
Adam olmak her faniye zor gelir,
Gerçeği bir türlü kabul etmedin.

Bozkurt'um sende neymişin meğer,
Çile doldurarak bu yaşa geldin.
Yıldızın barışmadı, nazlı yâr ile
Çekişerek geldin yolun sonuna.