Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Pişman olsalar bir an önce vaz geçerler şeytanın insana dönüşmesi
Kolay değildir belki de imkansızdır vicdanlı vicdansız yürek işidir
herkeste bulunmaz hocam duyarlı kaleminize sağlık tebrik ederim
Saygılarımla selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta