Zaimli Şiirleri - Şair Zaimli

Annem!
Bence iyi ki varsın,derdin ya
Hayatımdaki varlığım sendin
çiçekler kadar renkli güzel annem
Yeni bir hayattır. seni sevmek
seni sevmek ne kadar güzel

Bakma kış'a kara ayazina
Kalk Teheccüd namazına
Gül sen gülerken güzelsin
Gülerken gül korkarsın
Boş ver bu yalan dünya ya
Dalma derin derin rüyaya

Artık uyan
"Hani vardır ya unutulmaz asla bazı anlar…
Anlasana "Seni bir sen bir de Rabbin anlar…"
Yalan oldu baksana eski taslar eski hamamlar
Harabat ehline dönüştü kervansaraylar Hanlar
"Hala çok vaktimiz var, ey kalp.Öyleyse dayan"

Artık Yeter.
Onlar geçer biz göçeriz!"Medine'nin gülleri
Dilsiz zaman,Gitsin çabucak Matem günleri
mazide kalsın kederler hüzünler,Loş uçurumlar
Aılıp götürsün dertleri, gül kokulu mor akşamlar.
zaimli

Aşk Budur!

Aşk budur işte Ne leylaya benzer ne Mecnuna
Bir aşk uğruna kıyar canına ulaşır Mabud'una
Hangi can canından çok severse maşukunu
Envar-ül aşk gibi aşkına aşk katar O'nun aşkına

Aşk-ı Mey

Bülbüi-i şeyda kimisen ağlar dağlarsan bu yaramı
Yedin civan ömrümü sanki ömrümünsenin ey harami
Bu fani mülkünde Rabbının Ömrüm canansız geçer

Aşk ilahi bir lütufmuş ben aşkı bir nâz sanırdım.
Muhabbet başa bela imiş ben sevdayı boş sanırdım.
her sevmenin ayrılığı var? ötesinde hasret
her rüyayı vuslat sandım
Eflatuna çalarmış puslu lacivert,oysa ben aşkı her renk de sandım.

Aşkın gözü kördür"

Umutlar çatlamış,şimdi Mümbit topraklar çorak
Hınçla vurmuşuz kazmayı baksana ağlıyor toprak
İnanmışız Hüküm Allah’ındır,gerisi hep tepetaklak
İnsan kendi amelinden sorulacak, sen kendine bak

Araz var
Gamını dağıt ağlama gül biraz gönül,
Ürəyimdə ayaz var,Bahara küskünsen,
Uyandırma menekşeyi rüzgar var yel, var.
Aparar kışa kıyamete ,yazdan kışa dönersen.
Kədərli Göz yaşlarım aksaı sele dönersen.

Ayım güneim.
yıllar olmuş gideli gel.
Vakit geç oldu,
Ay ışıldamaya başlıyor,
Gözlerini kapat,
tatlı rüyalar gör