Annemden hep çay isterdim. Kızardı kendince,selzenişte bulunurdu. Akşamları yemekten sonra çay içilmesini sevmezdi.
O anlamazdı birazcık daha kadrajta ailecek kalmak istediğimizi.
Çay istediğimi zahmet olarak görsede,çay'da rahmet vardı,rahmet...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta