Lâ-mekan bir dile kelam ne gerek; vuslatın aciziyet olduğunu sızan gözde görmek değil mi hasret... Kuruyan dalın, biriken öfkenin yüzünde ki tedirgin çocuk sen değil misin? Mir’at-ı zât değil mi seni boyundan büyük gösteren...
Zâhiri sen misin?
Zâhirin mi senin, gaflet?
Sen Fürûzân gibi bakabilmeyi öğret! Ben Câvidan gibi kalabilmeyi öğreteyim sana.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta