Korkak rüzgarlara baş eğdim
Daha dinç doğarken toprak
Sustum zahiri insanlara
Ummanlara küstüm
Biçimsiz doğdu ay
Rahminden bulutların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emeğine yüreğine sağlık dost kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta