Öz yalanlarımdan vücut bulmuş mekanda,
Öylece tükettiğim baharların hatırasında,
Kaybolmuşum karanlık iklimlerin zamanında,
Kendimi buluyorum benliğimin aynasında.
Akamayan nehirler ve değışmeyen kimlikler,
Aydınlık düşlerim, karanlığımda teneffüs etsinler.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta