İki yaşındayken gözlerdim yolun
“Zadenne gelsene” diye Zadennem
Sen benim anamdın ben de oğulun
Rahmetle nur ile uyu Zadennem
Terasından düştüm kırdım bacağım
En güzel yataktı sıcak kucağın
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta