ben bahara benzettim yüzünün gülüşünü
bana geliyor sandım yolda yürüyüşünü
yürüdüğü yollarda havalanan tozlar bulut san ki
yaklaştıkça bir birimize tanıdık birbirimizi
sımsıkı sarılıp birbirimize anımsadık gençlik yıllarımızı
aklar düşmüştü saçlarımıza derinleşmişti yüz çizgilerimiz
yüreklerimiz daha çok genç yanılgısı içindeydik ikimiz de
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta