O kadar geniş bir yüz ki senin
sanki bütün sular orada başlıyor.
Derinlikler orada renklere süsleniyor,
en büyük hırslar uysallaşıyor orada.
Mutsuzluk yansımaz yüzüne
talihsiz bahtlar,
kederli pırıltılar ışıldamaz orada.
adındaki ölümsüzlük orada anlam bulmuştur.
Aşk ve aydınlıkla sesleniyorum!...
her sabah yüzünü okşuyor bu ses.
Aylardır bendeki bu narin akış
durdurulamaz hiç yüreğimdeki alkış.
Düşlerimin koyu mavisinde savaşındayken
seni incittiğim,
bir ağustos böceğinin
dünyayı incitmesi kadardır...
Kayıt Tarihi : 23.7.2017 14:56:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Aşk ve aydınlıkla sesleniyorum!... her sabah yüzünü okşuyor bu ses. Aylardır bendeki bu narin akış durdurulamaz hiç yüreğimdeki alkış.
![Sedat Kılıç](https://www.antoloji.com/i/siir/2017/07/23/yuzunle-konusmak.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!