Yüzüñdür kıble-gâh-ı ehl-i hâcât
Kaşuñuñ tâkı mihrâb-ı münâcât
Ne güherdür ki kimse agzuñı bilmez
Meger kim âlim-i sırr u hafiyyât
Gözüñ mekrinin kimse def idemez
Meger ol dâfi-i zurr u beliyyât
Saçuñ-ıla kadün vasfına irmez
Niçe çoh uzanursa ibârât
Visâlüñi hayâl ider dil ü cân
Çog olur âşık olanda hayâlât
Saña ihlâs-ıla yüz dutmışam kim
Seni görmek-durur asl-ı ibâdât
İrâdetle yoluña virürek cân
Mürîd olan saña bulur mürâdât
Gözüñ kanın dökem dir Ahmedînüñ
Kosun te’hîri ki e’t-te’hîrü âfât
Kayıt Tarihi : 19.9.2016 16:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!