Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Türkü tadında...
Olacak iş mi şimdi...
Sevdiğinin acısından, derdinden zevk alır mı seven?
O ağlarken kendi güler mi yani?
Deriz ya... "Sevgiyle nefret yakındır birbirine.."
Durum o galiba...
Kutlarım Ayhan Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta