Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
SU GİBİ ŞİİR GRUBU 4.HECE ŞİİR DEĞERLENDİRME PROJESİNE KATILDIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİZ.....
______ŞİİRİNİZE YORUM DESTEĞİMİZ...
Mehmet NACAR
_Hece kuralları ve kurgu güzel.
_Yanlız……. Allah… alehinde… bekliyon… mekanda…..
Üstteki sözcüklerin hepsi de hatalı yazılmıştır.
Merâl ÖZCAN
_Yanlız kelimesi hatalı yazılmış...yalnız
_yaratana kelimesi...yaradana olarak dönüşüyor mısra içinde
_alehinde...aleyhinde yazılmalıydı
_6 + 5 hece ölçüsünde yazılmış şiir ama
İkinci dörtlük ilk mısra 5 + 5
İkinci dörtlük üçüncü mısra 5 + 5
_bekliyon...şiir şive katarak yazımadığından kelime hatalı
_a/b/a/b kafiye örgüsüyle başlamış ve c/c/c/d...devamında
_Tema olarak ilahi aşk ve hayatın değerlerinden bahsedilmiş...
başarılı çalışmalar...
Gürsel GÜVELOĞLU
Ozan görevini yapmış.Ancak kelime hataları var.İlk dörtlükte
3ncü satır uygun olmamış.Şiirde redif ve kafiyelerde küçük hatalar var.
Burhanettin AKDAĞ
6+5 li hece şiiri. Ayak kelimeleri eksiksiz. Ayak dörtlüğünde 1. dizede “yalnız” kelimesi “yalnız” olacak,
“yaratana” kelimesi “Yaradana” olmalı. 3. dizede “Allah” kelimesi “Allah” olmalı, özel isim.
Kafiyeler uyumlu ve hatasız olmuş.
3. dörtlükte “bekliyon” ve “hadi” kelimeleri sanırım yöresel şive olarak yazılmış olmalı.
Yine 3. dörtlükte “deki” ibaresi “de ki” olacak.
2. dörtlükte “kula” kelimesi iki kez kullanılmış
Son dörtlükte “insanı” kelimesi kafiyeyi bozuyor.
Ayrıca, 3. dize geniş zamana işaret ediyor ve biraz bütünlüğü zedeliyor.
Şiir genel olarak manayı yakalamış ve akıcılığı güzel
ŞİİR ÇALIŞMALARINIZDA BAŞARILAR DİLERİZ....
'Kul hakkını yemem bir kula çatmam
Kulun alehinde bir kula atmam
Helal lokmama haramı katmam
Bu da yaratana sözümüz olsun.'
Keşke kullar itaatkâr olsa, kul hakkı yememeğe, yalana, dolana meyil etmeseler ne olur.
Selamlar.
Ozanım tebrik ediyorum. Bu mübarek ayda sayenizde bir kez daha uhrevi hayatı hatırladık. Allah günahlarımızı afetsin. Müsadenle bir kıta ile ilişmek istiyorum
Saygılar...
Mal için, mülk için düşmeyin gama,
Secdeye varacak bezimiz olsun.
Saf tutsun müminler kılınsın cuma,
Cennet-İ âlâya gezimiz olsun.
Fesih Aktaş
Selam gönül dostu,
Niyet ne ise amel de odur
Kurtuluş,ona uzanan yoldur
Testini aşk çeşmesinden doldur
Lezzeti,kalbe inen nurudur
Lezzet damlatan değerli kaleminizin damlalarını yürekten kutluyor, düşen gönüllere şifa olması dileğiyle,saygılar sunuyorum.Tebrikler...
Allah bir resül hak elhamdüllillah
Daha ne bekliyon hadi bismillah
Oruç tut namaz kıl deki Ya allah
Ol cennet mekanda gözümüz olsun
*********
Ne kadar hoş ve anlamlı sözler.......Yüreğinize sağlık.
Coşkunoğlu gerçek dostunu tanı
Gönlünde olursa sevgi sultanı
Her bir kötülükten korur insanı
Günahtan arınmış özümüz olsun
teşekkürler özümüz kalır dilerim...sevgi ve saygıyla kalın güzellikler bulsun herkesi...
Fitneden fesattan uzak duralım
İlime bilime akıl yoralım
Garip gurebaya hatır soralım
Çok değilse bile azımız olsun
dedim bende kıymetli ozan
Tebrik ediyor saygılar sunuyorum...
Ümran Tokmak
tebrikler harika olmuş kaleminiz daim olsun
Kul hakkı yemem bir kula çatmam
Kulun alehinde bir kula atmam
Helal lokmama haramı katmam
Bu da yaratana sözümüz olsun
TEBRİKLER
Coşkunoğlu gerçek dostunu tanı
Gönlünde olursa sevgi sultanı
Her bir kötülükten korur insanı
Günahtan arınmış özümüz olsun / Şiiri yazan tertemiz yüreği kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 44 tane yorum bulunmakta