Nereye bakacağımı bilmediğim anlar
Nereye gideceğimi bulamadığım zamanlar
Sanki bir alet kapanır ve bir daha hiç açılmaz gibi
Öyle bozuk öyle tuhaf yanık kokuları
İnsan ağlayınca ordular nasıl dağılır biliyorum
Sen ne zaman ağlasan
Sesini biraz daha kısıp burası olmamış diyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta