Sarmaşık dolanmış gülün boynuna
Çelmeye yüzüm yok nasıl çeleyim.
Açsan kucağını alsan koynuna
Gelmeye yüzüm yok nasıl geleyim.
İlkbahar sonbahar, yaz ve kışında,
Şimdi sıra kimde, kim var peşinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreginiz dert görmesin kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta