Loş ışıkta aynadaki yüzüm
Boşlukta sanki iki gözüm
Varla yok arası.......
Hiç görmediğim kendim
Göründü birden gözüme
Varla yok arası.....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşam ve ölüm ...gerceğimiz ...anlamlı bir anlatımdı , kutluyorum tam puan ve saygılar bıraktım...
Çok farklı ve güzel bir anlatımdı,yüreğinize,kaleminize sağlık,çok beğendim...sevgiler...
Güzel bir anlatımla kaleme alınmış. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta