Balcı Rüstemden bir kilo bal almıştı,Elif bacı.Çokta övmüştü balını balcı Rüstem.Balını
Dolaba koydu Elif bacı ve işlerine daldı.
Bu sırada evin beyi Ali çavuş eve geldi.Belliki
Acıkmıştı.Dolabı açtı,balı gördü.Ne güzelde görünüyordu.
Bir parça bal attı ağzına.Geveledi filan ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta