Aslında insanin en büyük yolculugu kendi icine olan yolculugudur .. ve belki kendiyle yüzleşmesi acılarıyla keşkeleriyle geçkalmışlıklarıyla yada vazgeçmişlikleriyle .. bazan kimsesizliğiyle yada icinde biriktirdiği ve hep kapı ardına gizlediği acılarıyla ..hepsi kocaman bir yumak olup çıkar karşısına ve eywah der neler kaybetmişim yada kaçırmışım yada yaşamaktan korkup bir kenara atmışım .. yüzleşmeler daima zordur, içini kanatan birşeyler biryerlede hep gizli kalmıştır sadece göz ardı ettigin beyninde belkide perdeledigin .. belkide hayatın kocaman bir keşkeler yumağı olmustur bile farkına varmadan ve geriye tek bir kelime kalir EYVAHH...m.z
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta