Kendimle yüzleşiyorum gerçeğin aynasında,
Kendimi acımasızca yargılıyorum sorgusuz,
Cevaplar sus, pus olurken sorular karşısında,
Kendimle çarpışıyorum korkusuz.
Hatalar köşe, bucak kaçarken utançtan,
Keşkeler bir köşeye sinmiş durmakta,
Acılar bitkin vaziyette beklerken ayakta,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




tebrikler güzel siire..yüreginize saglik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta