Dalımda kuruyan bir yaprak gibi,
Yıllar nasıl geçti anlayamadım.
Yüreğim aslında bir çocuk gibi,
Aynada kendimi tanıyamadım.
Bir zaman ne güzel saçlarım varmış,
Gözümün beyazı bir temiz karmış,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Eh yaşlanmak böyle işte..İnsan yaşlandıkça şiiri olgunlaşıyor mu ne? Güzel.ERCEY.4.2.2010
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta