Uçmak için kanatlarının olmadığını hep unutursun.
Tüm kapıları kapattığını hatırlamazsın.
Zaman geçermiş,mekan değişirmiş...
Aslına dönermiş her şey.
Büyü bozulur rüyadan uyanırsın.
Anlamaya çalışırsın unutmak istersin.
Kabuk bağlayan yaralar yeniden kanar.
Yüzleşirsin kendinle.
Maskelere sığınırsın.
Kanarsın ve kanatır sın.
Özlersin ÖZLENMEZ SİN !
NECLA ARPA GÜLAÇAR
12/HAZİRAN/2012
MELANKOLİ
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta