Uçmak için kanatlarının olmadığını hep unutursun.
Tüm kapıları kapattığını hatırlamazsın.
Zaman geçermiş,mekan değişirmiş...
Aslına dönermiş her şey.
Büyü bozulur rüyadan uyanırsın.
Anlamaya çalışırsın unutmak istersin.
Kabuk bağlayan yaralar yeniden kanar.
Yüzleşirsin kendinle.
Maskelere sığınırsın.
Kanarsın ve kanatır sın.
Özlersin ÖZLENMEZ SİN !
NECLA ARPA GÜLAÇAR
12/HAZİRAN/2012
MELANKOLİ
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta