Uçmak için kanatlarının olmadığını hep unutursun.
Tüm kapıları kapattığını hatırlamazsın.
Zaman geçermiş,mekan değişirmiş...
Aslına dönermiş her şey.
Büyü bozulur rüyadan uyanırsın.
Anlamaya çalışırsın unutmak istersin.
Kabuk bağlayan yaralar yeniden kanar.
Yüzleşirsin kendinle.
Maskelere sığınırsın.
Kanarsın ve kanatır sın.
Özlersin ÖZLENMEZ SİN !
NECLA ARPA GÜLAÇAR
12/HAZİRAN/2012
MELANKOLİ
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta