Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kutluyorum güzelliği
namık cem
BENCE HERKESİN ANTOLOJİ LİSTESİNDE BULUNMASI GEREKEN BİR ŞİİR BU. ..KUTLARIM EFENDİM
Yine yenemedim,
korkularımı,
Kendimle,
Yüzleşemiyorum.
Bunu basarabilsek, o zaman bircok sorunlar kendiliginden hallolurdu.. Insanin kendisini sorgulatan, güzel bir siir.. Tebrikler sayin Türkoglu, sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta