Bazen aynanın karşısına geçip
Gözlerimizi gözlerimizden kaçırmadan
Bakmalı kendimize dakikalarca
Acıtsada, konuşmalı insan denen yanımızla
Varsa cesaretimiz,
İnilmeli içimizdeki en derin karanlıklara
Oradan sol yanımıza akıp,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta