Benim günaydınım ocaktan çıkınca başlar
Görünce ailemi sevinçten akar yaşlar
O an güneş doğar evime yanar ışıklar
Yüz karası değil bir lokma ekmek parası.
Her gün veda ederim çoçuğuma eşime
Korkuyla inerim yerden Dörtyüz metre dibe
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta