Mahmut şimşek 01-04-1962-Adıyaman
Babamı kanser aldı bizlerden verdiya toprağa
Anamı eller aldı sevmedi bizleri bir daha
Yengeler kapris yaptı yaktılar kalbimi bir daha
Bir yuva yıkılıyor şimdi benzer keskin orağa
Özledim, anamı, babamı gardaşımı yuvamı
Özledim ben baba annemi, ablamı ve bacımı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta