Mahmut şimşek 01-04-1962-Adıyaman
Babamı kanser aldı bizlerden verdiya toprağa
Anamı eller aldı sevmedi bizleri bir daha
Yengeler kapris yaptı yaktılar kalbimi bir daha
Bir yuva yıkılıyor şimdi benzer keskin orağa
Özledim, anamı, babamı gardaşımı yuvamı
Özledim ben baba annemi, ablamı ve bacımı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta