Mahmut şimşek 01-04-1962-Adıyaman
Babamı kanser aldı bizlerden verdiya toprağa
Anamı eller aldı sevmedi bizleri bir daha
Yengeler kapris yaptı yaktılar kalbimi bir daha
Bir yuva yıkılıyor şimdi benzer keskin orağa
Özledim, anamı, babamı gardaşımı yuvamı
Özledim ben baba annemi, ablamı ve bacımı
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta