Çoğu zaman
baba reis,
bir işyeri emekçisi…
Anne!
Her zaman kollayan
yada şefkat besicisi..
Çocukların sığındığı
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Düşeceğim endişesi… Keşke hiç gözlere kapaklanmasa.. Gelecekse zaten gelir ama endişeyle de yaşanmaz ki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta