gün gelir unutursun
tüm maviliklerini hayatın
gizlendiğin siperler dar gelmeye başladığında
alt tarafı yalnızlık dediğin her şey
kocaman bir yara olur ruhunda
omurgan çökerken birer birer
kahkaha ile güler şerden beslenenler
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta