Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kırdığın kalbe iyi bak,
Bir gün ona yolun düşer.
Muhtaç eder Cenabı Hak,
Bir gün ona yolun düşer.

Para görüp azar isen,

Öfke sanki bir rüzgar gibidir,
Bir çok dal kırılır rüzgar diner.
Esen rüzgar sanmayın tabidir,
Bir çok dal kırılır rüzgar diner.

Yerde ağaçlar devrilip kurur,

Tükürülecek yüze gülümsedik,
Bir çok insan o yüzden böyle oldu.
Çoğu kimseye adam sende dedik,
Bir çok insan o yüzden böyle oldu.

Vefamız yüzünden sitrese girdik,

Notunu verdiğim insanı,
Bir daha sözlüye kaldırmam.
Derslerine çalışmayanı,
Bir daha sözlüye kaldırmam.

Çalışanlar notunu alır,

Ruhla yaratılmış beden,
Dünyada hayat bulmuşum.
Bir avuç toprak ile ben,
Bir damla sudan olmuşum.

Ormanlarımızı kasten yakan insanlara,
Bir dar ağacı kuramadık ona yanarım.
Yanan canlara karşı acımadan onlara,
Bir dar ağacı kuramadık ona yanarım.

Ormanda sayısız ağaç yanıp kül oluyor,

Bir davası olmalıdır insanın,
Nizam-ı Alem Ülküsü misali.
Aşkla özü dolmalıdır insanın,
Nizam-ı Alem Ülküsü misali.

Hakikati anlatıp Hakkı söyle,

Gelenek yapısı dar ise,
Bir de Bozkurt töresi vardır.
Tilkinin bir hükmü var ise,
Bir de Bozkurt töresi vardır.

Sevdiğimiz insan sunadır,

Bin faydasız kişi olmasın,
Bir candan dostun olsun yeter.
İsterse arkadaş kalmasın,
Bir candan dostun olsun yeter.

İnsanlar hakikati bilmez,

Bir bardak çay sunayım,
Sen gel bir çay içimi,
Ben derdimi yanayım,
Sen çay dök,ben içimi.