Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Dedem nasihat etmişti bana,
Bu nasihat ha bana,ha sana.

Atın su içtiği yerden iç,
At ölse bile pis su içmez,
Eşeğin geçtiği yerden geç,

Babam;bana şerefinle yaşa,
Dediğinden beri Ülkücüyüm.
Biz Ülkücü olalım gel paşa,
Dediğinden beri Ülkücüyüm.

Babam işimiz dedi evmektir,

Evde kendi kendime durdum,
Düşündüm epey kafa yordum.
Dervişe bu dünyayı sordum;
Dedim;bu dünya zor bir handır,
Dedi:sabret imtihandır.

Etrafımız kötü insandan geçilmiyor artık,
Define arar gibi iyi insan arıyoruz.
Saçlar uzamış erkek kadın seçilmiyor artık,
Define arar gibi iyi insan arıyoruz.

İnsan sıkıntıya düşer dünyada gam ile,

Ciğerini bildiklerim yanıltmadı,
Değerini bildiğim çok kırdı beni.
Benim kötü bulduklarım yanıltmadı,
Değerini bildiğim çok kırdı beni.

Çoğu insan hamdır ocakta pişmedi,

Selam olsun size Sağırozan’dan,
Değerli büyüğüm Yusuf Tuna Bey!
Sevgimi saygımı sunarım candan,
Değerli büyüğüm Yusuf Tuna Bey!

İyi ki tanıştık meslektaşız biz,

Hatır gönül işi bitti gayri,
Değersiz hissettiren silinir.
İnsan oğlunun kalmadı hayrı,
Değersiz hissettiren silinir.

Hiç kimse değerden pay almadı,

Sözde bizim değerimiz değişmedi,
Değer verdiğimiz insanlar değişti.
Değişip değerimiz yere düşmedi,
Değer verdiğimiz insanlar değişti.

Bir çok kul bizim yanımızda anıttı,

Değerimiz değişmedi bizim,
Değer verdiklerimiz değişti.
Bize değişmeyen insan lazım,
Değer verdiklerimiz değişti.

Önceden insanlarda ar vardı,

Eski fotoğraflara bi baktım,
De gidi gençlik de,neymişiz be!
En eskisini duvara taktım,
De gidi gençlik de,neymişiz be!

Bizi beğenen o zaman çokmuş,