Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Niyazi Yıldırım gitti,
Tüm şiirler öksüz kaldı.
Karakoçun ömrü bitti,
Tüm şiirler öksüz kaldı.

İnsanlar Çileyi gördü,

Nerede kaldı ak tolgalı beyler?
Tuna akar ben maziye bakarım.
Toprağımız el olmuş şimdi neyler?
Tuna akar ben maziye bakarım.

Yıllarca düşman ile savaş etti,

Ak tolgalı beyler gelmiyor artık,
Tuna bir hüzünlü destandır özde.
Kimse vaziyeti bilmiyor artık,
Tuna bir hüzünlü destandır özde.

Türklüğün yüreğini bir yas aldı,

Orada yaşayan Türkler var,
Tuna bizim toprak parçamız.
Hududumuz dar geliyor dar,
Tuna bizim toprak parçamız.

Türkler sanki andırır çığı,

Geziyorum yine,
Tuna boylarında.
Tarih çıkar öne,
Tuna boylarında.

Kendini adıyor,

Kızınca sevmeyeceğim dedim,
Tövbeler bozdum ben senin için.
Seni ben övmeyeceğim dedim,
Tövbeler bozdum ben senin için.

Seni uzun süre aramadım,

Kurultaylar toplansın,
Toyumuz var bizim.
Meydanda ateş yansın,
Suyumuz var bizim.

Elinde bayrak tutan,

Yasaklar yüzünden çok çekti çile,
Kendi evini terk etti Üstazım.
Kuran'ı öğretmek gayesi ile,
Ordan Kabakçı'ya gitti Üstazım.

İstanbul'da ne yaptıysa olmadı,

Sevgili peygamberimiz tüccarlık yaptı,
Tüccarların piri Hazreti Muhammeddir.
Onu görenler tüccarlığı ondan kaptı,
Tüccarların piri Hazreti Muhammeddir.

Amcası Ebu Talib Mekkede eğitti,

Sevenleri tutuyor,
Bizim köyün delisi.
Sevmeyene çatıyor,
Bizim köyün delisi.

Hiç konuşmaktan bıkmaz,