Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Sen eldeki kusuru bırak,
Ne ararsan içinde ara.
Bırak eli ele ne gerek,
Ne ararsan içinde ara.

Uslu dur bir kenara otur,

Doksan metrelik kayayı bile delen,
NEB Hayalet bombası göreve hazır.
Şaşırır onun tahrip gücünü bilen,
NEB Hayalet bombası göreve hazır.

Yunanistan korkudan gelmiş ne hale?

Bu gün varız yarın yok şu ölümlü dünyada,
Ne insanı kırmaya gelir ne kırılmaya.
Beyhude yaşıyoruz insan sanki rüyada,
Ne insanı kırmaya gelir ne kırılmaya.

Asla kötülük yapan insandan hayır gelmez,

Dünyadaki insanlar toprak derdindedir,
Ne insanın ne toprağın gözü doyuyor.
İnsan imtihan için dünya yurdundadır,
Ne insanın ne toprağın gözü doyuyor.

Toprak insanlar gelsin diye yol bekliyor,

Oturup seyrettim yürürken yolda,
Kafası arkaya düşecek sandım.
Karpuz taşıyor sanki iki kolda,
Yan yatıp kenara aşacak sandım.

Önüne çıkıp karşısında durma,

Zaman insana vermiyor aman,
İnsan yaşadığına oluyor pişman.
Ne kadar zorsun Ahir Zaman,
Ne bir dost belli,ne de düşman.

İnsanların acıması yok,kimseye bırakma,
Ne kimsenin eline ne diline düşür Rabbim.
Kul eline düşürüp bizleri dünyada yakma,
Ne kimsenin eline ne diline düşür Rabbim.

İnsanları üzmemek için bizler ederiz ar,

Bu dünyada yalnız kendimden eminim,
Ne kimseye vekilim ne de kefilim.
İnsanlar için yeminim var yeminim,
Ne kimseye vekilim ne de kefilim.

Hayat beni alıp yaban ele attı,

Şu ölümlü dünyada sen,
Ne kimseyi kır,ne kırıl.
Düşün ele söz demeden,
Ne kimseyi kır,ne kırıl.

Bir kenara otur şöyle,

Minnet etmedim hiç kimseye ama,
Neler çektim sen gel onu bana sor.
Bunu anlatmak zor gelir adama,
Neler çektim sen gel onu bana sor.

Kendimi kenara attım yılmadım,