Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Müslümanım deyip ömrü boyunca,
Hiç Camiye gelmeyen insanlar var.
Rahatsız oluyor Ezanı duyunca,
Hiç Camiye gelmeyen insanlar var.

Din iman desen başka laf açıyor,

Gönül yıkması kolaydır,
Hiç gönüllere girdin mi?
Gönül kazanmak olaydır,
Hiç gönüllere girdin mi?

Gönülleri kırıp naptın?

En çok amel eden İblisti noldu?
Hiç kimse ameline güvenmesin.
Kibire kapılınca kafir oldu,
Hiç kimse ameline güvenmesin.

Amel işlemek az gelir adama,

Hiç kimse insanlarla dalga geçip sulandırmasın işi,
Kurnaz olan kendini akıllı sanıp bize akıl vermesin.
Dünyada kibrit çöpü kadar ışık saçamayan bir kişi,
Havalanıp kendisini olimpiyat ateşi gibi görmesin.

Hiç bir kimse inan dünyada hiç bir kimseyi,
Horlayıp küçümseyecek kadar büyük değildir.
İnsanı küçümseyip neyi ispatlayacaksın neyi?
Kimsenin başı kimsenin yanında eğik değildir.

Ömür vade dolar ise inanın kimse bir araya gelemez,
Bizler ailemize zaman ayıralım hep eğlenelim gülelim.
Hiç kimse son vedanın ne zaman olacağını bilemez,
O halde bizler sevdiğimiz insanların değerini bilelim.

Seni yok sayanı sen ölmüş say,
Hiç kimse vazgeçilmez değildir.
Ok gittikten sonra kırılsın yay,
Hiç kimse vazgeçilmez değildir.

Kimse nefsine uyup kaymasın,

Seni yok sayanı sen de yok say,
Hiç kimse vazgeçilmez değildir.
İsterse gönülde kırılsın fay,
Hiç kimse vazgeçilmez değildir.

Kimse kulun göz yaşına bakmaz,

Hayatta dünya tersine dönse,
Yaptığını çekmeyen insan olmaz.
Bu dünyada hiç bir kimse,
Yaşattığını yaşamadan ölmez.

Gün gelecek herkes ektiklerini biçecek,
Hiç kimse yaşattığını yaşamadan ölmez.
Yapılan şeyler hayatta böyle mi geçecek?
Hiç kimse yaşattığını yaşamadan ölmez.

Ne kadar su katsan delik olan testi dolmaz,