Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İnsan oğlu topraktan yaratılmıştır,
Gönül dediğin toprakla bir olmalı.
İnsanın bedenine can katılmıştır,
Kul dediğin Hakka layık er olmalı.

Nur güneş gibi yüzlerde görünmeli,

Koşulsuz olarak ona inandım,
Gönülde ben düşte onu aradım.
Onun sevdasıyla kavrulup yandım,
Sevgiyle ben başta onu aradım.

Onu yaprakta gördüm dalda gördüm,

İbret al ayeti koduyla oku,
Sureyi ağzının tadıyla oku.
Yaradan Allahın adıyla oku,
Dünyada Kuran'ın cüzünü öğren.

Peygambere sadık olmak ne demek?

Zamanı gelen gidiyor,
Gidenler geri gelmiyor.
Bilmem orada nediyor?
Gidenler geri gelmiyor.

Bu hayatın her yanı boş,

Bir garip Derviş misali,
Geziyorum Ak Dağlarda.
Hak aşkıyla oldum deli,
Geziyorum Ak Dağlarda.

Kendimle barışıp gittim,

Açık bir havada bir yaz gecesi,
Geziyorum yıldızların altında.
Elimde kalem bir türkü hecesi,
Yazıyorum yıldızların altında.

Sevdamızın hecesi var sözümde,

Boşuna dememişler şaşırma diye,
Şaşıran insan yol yordam bilmez.
Gideceği limanı bilmeyen kimseye,
Hiç bir rüzgardan yardım gelmez.

Ben ne kalana git derim,
Kalacak olan yerini bilir.
Ne de gidene kal derim,
Gidecek olan yolunu bilir.

Harekette bereket vardır demiş atalar,
Gezen karınca oturan öküzden iyidir.
Hareket etmeyen varlık işini öteler,
Gezen karınca oturan öküzden iyidir.

Hareket eden varlık elbetteki canlıdır,

Elinde bir değnek ile dolanır,
Gezer durur bizim köyün delisi.
Birinde bir ekmek görse yalanır,
Süzer durur bizim köyün delisi.

Onun bindiği bir at olur asa,