Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Seneler önce Hakka yürümüştün,
Yılar geçti seni özledik babam.
Giderken bize hoşça kal demiştin,
Yılar geçti seni özledik babam.

Sen gideli tuhaf şeyler oluyor,

Sevdanın peşi sıra koştu durdu,
Yılları boşuna harcadı gönül.
Sevda için insan gönlünü kırdı,
Yılları boşuna harcadı gönül.

Deli gönlünü tehlikeye attı,

Allah'ım öyle bir iman ver bize,
Yolumuzdan sapan kul olmayalım.
Senin rahmetinle dönelim öze,
Yolumuzdan sapan kul olmayalım.

Kötü yolda isek geri gelelim,

Dünya kocattı hayat yordu beni,
Yorgun düştüm kimse bilmez halimden.
Dert dersen can evimden vurdu beni,
Yorgun düştüm kimse bilmez halimden.

Derdi saymaya kalksam derdim bitmez,

Varıp hangi yola gitsem,
Yollarım gurbete çıkar.
Ne yapıp inan ne etsem?
Yollarım gurbete çıkar.

Dünyaya kafa yorsam boş,

Haydi yiğitler yürüyelim,
Yol Kızıl Elma,menzil vatan.
Bizler vuslatı arayalım,
Yol Kızıl Elma,menzil vatan.

Turan'a selam için yürü,

Akıllı olan bir insan tedbirini alır,
Dünyanın imtihan olduğunu bilir.
Dünyada yolu doğru olan insanın,
Elbette ki sırtındaki yükü ağır olur.

Doğru yolu bulanın,
Sözü doğru olurmuş.
Yolu doğru olanın,
Yükü ağır olurmuş.

Üçler Beşler Yediler ile,
Yol Uludan Uluya gider.
Kırklar ile yürürsün yola,
Yol Uludan Uluya gider.

Besmele çekerek açarsın,

Yazın yaylalara gider,
Yörük keçileri güder.
Keçinin kılını dider,
Yörük keçileri güder.

Dağlar onun için onur,