Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Hey Erenler bir Kamile danıştım,
Fani dünyada yaşamak boş imiş.
Gidip Kırklar meclisinde konuştum,
Sevgi ile gönül almak hoş imiş.

Kimi insan haram malı alıyor,

Ben ta gönülden seni sever iken,
Yüreğime sevgi bayrağını diktim.
Senin inanmadığın o sevgiye ben,
İnan binIerce kez gözyaşı döktüm.

Gönül sevgisiz yapamaz,
Sevgi gönülde gizlidir.
Gönül aşka göz kapamaz,
Sevgi gönülde gizlidir.

İnsan sever ise anar,

Sinem göldür benim oradan kalkıp,
Sevdayla havaya uçuyor gönlüm.
Derdi alıp özden içime silkip,
Bir Mecnun misali kaçıyor gölüm.

Aşkın ateşiyle yüreği yakıp,

Aşkı ben yüreğime soruyorum,
Bir fersah yol gittim gönül içinde.
Sevdayla ben kendimi arıyorum,
Yolumu kaybettim gönül içinde.

Sevdanın sırrını özümde buldum,

Seni istemeye gelince gördüm,
Elin titriyordu kahve verirken.
Sen sevdiğim karşıma gelip durdun,
Bir tuhaf olmuştun size varırken.

Yola bakacağım derken pişmişti,

Bir sevdiğim var bakıyor,
Benim gönlümü yakıyor.
Sevdiğim bir güle benzer,
Teni mis gibi kokuyor.

Sevmediğim kimselerle işim olmaz,
Sevdiğim insanı baş tacı yaparım.
Yapılan iyilik boş olarak kalmaz,
Sevdiğim insanı baş tacı yaparım.

İyi olanın başı göklere ersin,

Biz sevdiğimiz kimseden kopmayız,
Sevdiğimizi asla bırakmayız.
Sevdiğimize yamukluk yapmayız,
Sevdiğimizi asla bırakmayız.

Sevdiğimize varıp ta sorasın,

Ben ki kendi halimde yaşayıp gidiyorum,
Kim olursa olsun hiç bir kimseye kin gütmem.
Söz diyeni Allah'a havale ediyorum,
Ben hakkımda dedikodu yapanı affetmem.

Benimle uğraşanın başı selamet bulmaz,