Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Soyumuzu soylarız,
Sözü destan eyleriz.
Hep beraber söyleriz,
Dillerde aynı türkü,
Tanrı korusun Türkü.

Hazreti Ali Efendimiz diyor ki;

Güzel dil insan gönlüne ilaçtır,
İnsan önce konuştuğu dile bakar.
Dil pek te keskin olan bir kılıçtır,
Kan akıtmadan sözle can yakar.

Samimi olmak gerekir,
Dinde samimi olmalı.
Samimiydi Ebu Bekir,
Dinde samimi olmalı.

İslam'a olalım astar,

Mehmet Ali dedemizin dayısı olan,
Rodos'ta eğitim gördü Molla Süleyman.
Osmanlı döneminde şeyhe verip ilan,
Din eğitimine girdi Molla Süleyman.

Hocaların yanında öğrenciydi yaman,

En büyük günahlardan birisi küfür,
Dine kitaba sövenler dinden çıkar.
Din ile kitaba söven olur kafir,
Dine kitaba sövenler dinden çıkar.

Küfreden insan elbetteki kötüdür,

İnsanlar sözüne dikkat etmeli,
Dine küfredeni Allah affetmez.
İnsan yalnız Hak yoluna gitmeli,
Dine küfredeni Allah affetmez.

İcma sünnet neyse ona bakmalı,

Bastıkları yerde meymenet olmaz,
Dinsiz imansızdan hayır mı gelir?
Çok insana sorsan bunları bilmez,
Dinsiz imansızdan hayır mı gelir?

Dinsizin üzerine rahmet yağmaz,

Din her zaman vardır,
Dinsiz toplum olmaz.
Dinsiz hayat zordur,
Dinsiz toplum olmaz.

Din Ademle başlar,

On ikinci yüz yılda Hoca Ahmet Yesevi,
Tarafından yazılmış olan güzel bir eser.
İnsana islami bilgiler verir bir nevi,
Okuyan insan onu alıp bağrına basar.

Hikmet Hoca Ahmet Yesevi’nin şiirlerine,

On birinci yüz yılda Kaşgarlı Mahmut tarafından,
Yazılmış olup Ebul Kasım Abdullah’a sunulmuş.
Türk Dil Bilgisi olarak Nizamül Mülk eşrafından,
Türkçe’nin ilk sözlüğü olarak ortaya konulmuş.

Yedi bin beş yüz Türkçe kelimenin Arapça olan,