Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Özde hazan değdi gönlüme benim,
Dağlarda kar ile savrulan benim.
Senin hasretinle yanıyor canım,
Ateşte kor ile kavrulan benim.

Gönül içinde kabarıp taşmışım,

Ülkeyi gezerek onu,
Tarayanlar biz olalım.
Her şeyin en doğrusunu,
Arayanlar biz olalım.

Haram katmasın aşına,

Haktan geru kalır isen,
Kötülerden olur isen.
Ektiğini bulur isen,
Halin nice olur senin?

Hakkını gözetmez isen,

Zamanı gelmeyince işler olmaz,
Her şeyin vakti var acele etme.
Zamansız iş yaparsan vakit dolmaz,
Her şeyin vakti var acele etme.

Sen sanmaki her şey yerinde durar?

Boş zamanım çok diye hayıflanma,
Boş zaman yok boşa geçen zaman var.
Daha zaman var diye keyiflenme,
Boş zaman yok boşa geçen zaman var.

Boşa geçen zamanı zannetme ker,

Hasta olup dert çekmesi çok zordur,
Allah hasta olanlara şifa versin.
Hasta olan kimsenin yüreği dardır,
Allah hasta olanlara şifa versin.

Hasta olanın elinden bir şey gelmez,

Tarihe destanla yazılmış adı,
Ben Türklerin bir gücüyüm.
Babam şerefinle yaşa dedi,
O günden beri Ülkücüyüm.

Taş deyip geçme taş dokunursa kaşa gelir,
Kaş yarılır ise insan yere düşer tuşa gelir.
Bilirsin ki dünyada ne gelirse başa gelir,
Gönül acı çeker, hayat ise boşa gelir.

Vatan için can veririz,
Vatan sana canım feda.
Vatanı kutsal görürüz,
Vatan sana canım feda.

Hakkın emrine uyarız,

Aşkın ile sinemde özüm yanar,
Deli gönül kül olan taşa benzer.
Şahan gibi sevgin üstüme konar,
Vücudum havalanan kuşa benzer.

Aşkın insanı deliye döndürür,