Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İçimde ayrılık rüzgarı esti,
Gönül sevdiğinden ümidi kesti.
Hasretle yüreğimi ateş bastı,
Özüm yanar özde köz yakar meni.

Bana söz söyleyip kafamı ütme,

Hey oğul,Bey oğul,
Azını gören oğul.
Çoğunu bilen oğul,
Sözünü diyen oğul.

Sen sen ol ele bakma,

Dünyada sayısız günah işledik,
Günahımız çoktur affet Yarabbi.
İnsanları beğenmeyip dışladık,
Günahımız çoktur affet Yarabbi.

Kahve köşelerinde pinekledik,

Erenlerle gerçeği arıyam,
Ariflerle İslamı koruyam.
Yunusla Taptuğuma yürüyem.
Gelem ben medreseye girem ben,
Allah yoluna gönül verem ben.

İnsan sevdiğinden ayrı kalamaz,
Bülbül hiç öter mi gül olmayınca?
Aşık olan Mevlasını bulamaz,
Sevda hiç tüter mi kül olmayınca?

Sevda sökün edip ağsa gönüle,

Komşusu kendisinden emin olmayan kişi,
Ahiret günü asla cennete giremez.
Komşusu kendisinden memnun kalmayan kişi,
Ahiret günü asla cennete giremez.

Komşuluk bizde sevgi saygı ile bilinir,

Ol İslamın kutlu ayında kullar,
Orucun tutup, namazın kıldılar.
Ve sonra Âlemleri var edene,
Secdeye varıp şükürler sundular.

Hak dinine gönül verip sevenler,

Aslı olmayan şey için konuşup,
Yalan yere yemin etmek günahtır.
Şu dünyada boş şeyler için koşup,
Yalan yere yemin etmek günahtır.

Söz söyleyenin benliğini sarar,

Meleklerin tavaf ettiği cami,
Gülnuş Valide Sultan Camisidir.
Türk milletinin dünyadaki şanı,
Gülnuş Valide Sultan Camisidir.

İstanbulda insanların bildiği,

Bayır Bucak Elleri viran olmuş,
Türkmen Dağına yürüsün Bozkurtlar.
Suriyeli Türkmenler zorda kalmış,
Türkmen Dağına yürüsün Bozkurtlar.

Boş ver aldıran yoktur öğütlere,