Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Adam gününü gün ederek koşar,
Dünyada eğlenir sevinip coşar.
Saltanat içinde bey gibi yaşar,
Yerim ne diye düşünmez ötesini.

Doğru yolu arayıp bulamamış,

Düşünün yiğitler düşünün beyler,
İnsan Allahı nasıl inkar eyler?
Gökyüzünde gördüğün bütün şeyler,
Allahın varlığının işareti.

En basiti maddeyi söyleyin şu,

Sevginin esas sahibi olduğuna göre,
Allah sevgisi sevgilerin en yücesidir.
Kendi sevgisinden sevgi vermiş gönüllere,
Allah sevgisi sevgilerin en yücesidir.

Hak sevgisi önce gönüllerde şekil alır,

Tarihin behrinde kara rüzgarlar esmişti,
Oğuz ilini düşman atlıları basmıştı.

Kara dinli kafirler otağları göçürdü,
Oğuz obasını düşman kılıçtan geçirdi.

Doğduğundan beri bakar büyütür,
Kendi uyumaz seni uyutur,
Senelerce usanmadan eğitir,

O halde onlara söz denir mi?
Ana-baba hakkı ödenir mi?

Şu hayat iksirini dahi alan,
Âdemden beriye gerçeği bulan.
Allah’a inanıp dosdoğru olan,
Kimseler ebediyyen bahtiyardır.

Var olanın hikmetiyle durulan,

Bin atlı serhat boyunda gezerken,
Akıncı beyleri sefere gider.
Yiğitler Tuna boyunu süzerken,
Akıncı beyleri sefere gider.

Tarihin içinde savaş olurken,

Düşünmekten gönül kafayı yedi,
Akıl rotadan çıktı fikir serbest.
Alıp başımı gidiyorum dedi,
Akıl rotadan çıktı fikir serbest.

Gözlerimin içine bakıp güldü,

İpleri tezgaha gerip kirkitle,
Ala yanışlı kilim dokur anam.
Kök boyasıyla boyadığı iple,
Ala yanışlı kilim dokur anam.

Türkün kilim sanatına uyarak,

Alim kimse ölür ise cihan ağlar,
Alimin ölümü alemin ölümüdür.
Çoğu kimse üzüntüsünden kara bağlar,
Alimin ölümü alemin ölümüdür.

İlim sahibi ölünce yürek yanar,