Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İnsanları ayırt etmek zor olur,
İnsanın menşei atası başka.
Her kul yaptığı işle değer bulur,
İnsanın sevabı hatası başka.

İnsanlar eğlenir sevinip coşar,

Kimseye kötülük yapmamak lazım,
İnsanın yaptığı kötülük kendine döner.
Kimse kötülüğü edemez hazım,
İnsanın yaptığı kötülük kendine döner.

Dünyada sevginin sırrına erek,

Ben Hak yolunda yürüyen biriyim,
İnsanın zikri neyse fikri odur.
Ben evliyaların gönül eriyim,
İnsanın zikri neyse fikri odur.

Gönlüme Hak aşkını hakim kıldım,

Hava açar yaylaya güneş doğar,
Kadınlar çalışır harmanı yığar.
Sonra üstüne gökten yağmur yağar,
Dağlarda sulara ses verir bahar.

Şen sesli bülbüller havada uçar,

Bizi yaratan Yüce Mevlamızdır,
İnsan-ı Kamil olan Hakkı bilir.
Allah'a teslim olan canımızdır,
İnsan-ı Kamil olan Hakkı bilir.

Sakın ola dünya denen meradan,

Bizim için her insan değerlidir,
İnsana her zaman değer verelim.
İnsana değer verenler karlıdır,
İnsana her zaman değer verelim.

Değeri olmayan yerde durulmaz,

Söylediği söz kavgaya dönüşüp,
İnsana kin güdenden hayır gelmez.
İnsanın ardından kötü konuşup,
Destursuz laf edenden hayır gelmez.

Söz ile insanın canını sıkar,

Edepsiz olan insan gitsin öte,
İnsanda edep erkan olmalıdır.
İnsan kabul etmez dünyada hata,
İnsanda edep erkan olmalıdır.

İyi olan kimseyi insan bilir,

Konuşulan lafı bilmemiz gerek,
İnsan diline sahip olmalıdır.
Lisan ile söze hakkını verek,
İnsan diline sahip olmalıdır.

Kiminin konuştuğu söz gazeldir,

Aslı bozuk olan kötülük yapar,
İnsan aslını neslini bilmeli.
Soysuz olan kimse şeytana tapar,
İnsan aslını neslini bilmeli.

Gönlü zengin olan insan varlıdır,