Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kür Şad Tanrı Dağında kırk beyine,
Seslendi Göktürklere ve soyuna.
Töreden çıkıp yurdu Çin payına,
Vereni sen unutma Türk oğlu.

Ey Türk dinle; soylu ecdadın tanı,

Uykunun da bir kararı olmalı,
Çok uyumak ahireti etkiler.
Uykucuya bir orta yol bulmalı,
Çok uyumak ahireti etkiler.

Gün üç eşit parçaya bölünmeli,

Hacıdan döner iken Rodosta esir düştü,
Zindanları aydınlatan nur Ebul Vefa'dır.
Onu duyan Fatih Sultan imdadına koştu,
Zindanları aydınlatan nur Ebul Vefa'dır.

Hapiste Hak'ka tevekkül ederek yatan o,

Bu yol çetindir herkes yürüyemez,
Zordur benimle bu yolda yürümek.
Kimse seninle yürüyelim demez,
Zordur benimle bu yolda yürümek.

Yürürken ben de anlamadım n'oldu?

Zalimler kendi gölgesinden korkar,
Zalim olan insanlar korkak olur.
Önüne aniden kim çıksa ürker,
Zalim olan insanlar korkak olur.

Önüne çıkan engeli kaldırır,

Yara bağlar yara bağlar,
Yüreğimiz yara bağlar.
Sevdalarım nasır tutmuş,
Yüreğimiz kara bağlar.

Gözüm ağlar gözüm ağlar,

Hacı Bektaş Veli ne diyor bakın,
Sen incinsen de kimseyi incitme.
İnsanları sevip yakın dur yakın,
Sen incinsen de kimseyi incitme.

Hakkı seven kimse kulla takışmaz,

Yiğitler çekmesin tasa,
Müjde verelim herkese.
Yörükler göçerler ise,
Sanırsın ovalar göçer.

Suları sızarsa karın,

Sevdasıyla benim sinem yanıyor,
Sevda ile bağlanmışım ben yare.
Aşık oldum ona başım dönüyor,
Sevda ile bağlanmışım ben yare.

Aşk hayat verir dünyada insana,

Orta Asyadan çıkıp Avrupaya yürüdü,
Türkler nereye gitse ilim ahlak götürdü.
Ayak bastıkları yeri adalet bürüdü,
Türkler nereye gitse ilim ahlak götürdü.

Akın etti insanlar doğruyu bulana dek,