Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Sevdalı gönüller yangın yeridir,
Aşk dudaklarda sönen bir ateştir.
Bu sanma yeni yıllardan beridir,
Aşk dudaklarda sönen bir ateştir.

Sevgi insanı dünyada yaşatır,

Kelamı içime hapsedip sustum,
Dilimi lal eyledim deli gönül.
Sevdayı eleyip duvara astım,
Aşkımı sel eyledim deli gönül.

Sevda ile sevgi yoluna koştum,

Bir güzele aşık oldum dünyada,
Aşk ile yanar kül olur yüreğim.
Hayatım sanki geçiyor rüyada,
Aşk ile yanar kül olur yüreğim.

Gönlümün derdi ile kıvrılırım,

Damla idim sel eyledim,
Sevgimi ben göle döktüm.
Muhabbeti bal eyledim,
Aşkımı ben dile döktüm.

Aşk bir suya benzer gönülden çıkar,
İçtikçe içersin ama doymazsın.
Susayınca su içmekten kim bıkar?
İçtiğin suyu su içmiş saymazsın.

Aşk dediğin kolayca başa gelmez,

Sevda çekene sevdiği yar olur,
Şu koca dünya sevene dar olur.
Aşkı kelam söz diyene ar olur,
Gönül ferman dinlemez yardan öte.

Yere endam ile bas deli gönül,

Nuh Peygamber zamanında Nuh tufanı oldu,
Bütün dünyanın her tarafı su ile doldu.

İnananlarla hayvanlar gemiye alındı,
Bu gemide altı ay süre ile kalındı.

Yıllar önce ölüp gitti babamız,
Babalar gününü kutlayamadım.
Hep boşa gidiyor bizim çabamız,
Babalar gününü kutlayamadım.

Varıp ta onu görmesem çatlardım,

Bakınca kendimi tanıyamadım,
Ayna ayna söyle bana ben kimim?
Kimliğime baksam Yusuftur adım,
Ayna ayna söyle bana ben kimim?

Etrafımda hiç kalmamış tanışım,

Özüm artık kendisinden geçmiyor,
Gönül kuşum havalanıp uçmuyor.
Tomurcuk verip çiçek açmıyor,
Yüreğimde olan güller perişan.

Talihim kötüye gitti dönmüyor,