Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Eğer senin elinden gelen varsa,
Sen gönül kırmak isteyeni durdur.
Kopan gülün dalda durması zorsa,
Kırılan kalbi onarmak ta zordur.

Türküm ben Asya bozkırlarında,
Zafer türküleriyle doğmuşum.
Destanlar yaratmış dağlarında,
Savaşlarda efsane olmuşum.

Türklüğün düşülmesin yadına,

Emevi tarihine şöyle bakın,
Kerbeladan geldiler Buharaya.
Türklerlerin üzerine yaptılar akın,
Kerbeladan geldiler Buharaya.

Müslüman olanlara saldırdılar,

Kırk sene aşkın mektebine gittim,
Önce okuyup veli oldu gönlüm.
Özde boş sözleri kenara ittim,
Aşk ateşiyle deli oldu gönlüm.

Dünyada olacak olayları sezdim,

Sen Yunus misali odun arama,
Kendine bir Taptuk Emre bul yeter.
Sen Haktan gayri işlere yarama,
Kendine bir Taptuk Emre bul yeter.

Kendime nurlu bir dünya kurayım,

Kaynayacak buğdayı önce yıkar,
Kazanda bulgur kaynatırdı anam.
Konu komşu toplanıp ocak yakar,
Kazanda bulgur kaynatırdı anam.

Gölle yapıp kaşıkla aşırırlar,

Söz ile aşkın kapısı dardır gönül,
Aşığa Maşuk olan yardır gönül.
On sekiz bin odası vardır gönül,
İçinde sırrı alem olan sensin.

Seni andıkça sana gider yolum,

Her zaman La İlahe İllallah demeliyiz,
Kelime-i Tevhid cennetin anahtarıdır.
Allah'a iman eden insanın kemaliyiz,
Kelime-i Tevhid cennetin anahtarıdır.

Onu söylersen bütün aleme nur saçılır,

Kem söz konuşmak doğru değil,
Kem söz sahibine aittir.
İyi sözün önünde eğil,
Kem söz sahibine aittir.

Kötü diyeni tama sayma,

Baktığın zaman güzellerin hası,
Kenan ilinde Yusufumu gördüm.
Nur ile parlar yüzü ay parçası,
Kenan ilinde Yusufumu gördüm.

Gençliğin ne olduğunu bilmemiş,