Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kam Büre Beyin oğlu olunca iç Oğuzda,
Ona Bamsı Beyrek olsun dediler ağızda.

Allah ömrünü uzun etsin deyip öptüler,
Banu Çiçek ile beşik kertmesi yaptılar.

Kara trenin bacasında tüten,
Duman gibi uçup gidiyor gönül.
Seneler içinde kaybolup yiten,
Zaman gibi geçip gidiyor gönül.

Kardelen misali toprağı yarıp,

Kalbimi yol yaparak köprü kıldım,
Dosta kucak açtım yürüyorum ben.
Mevlana misali aşka kapıldım,
Dünya gibi dönüp duruyorum ben.

Dili kelam eyleyip sözden öte,

Yıllar oldu gurbet elde özledim,
Memleket burnumda kokuyor benim.
Hasret ile çile çekip sızladım,
Gözümün yaşları akıyor benim.

Söz söylersen dokunuyor özüme,

Laf edip dedikoduya dalmayın,
Fesatlık insanı yiyip bitirir.
Kıskançlık kötüdür fesat olmayın,
Fesatlık insanı yiyip bitirir.

Fesadın günahı saymakla bitmez,

Gençliğimizde neydik fırtına gibi estim,
Çoluktan çocuktan fayda yok umudu kestim.
Dünyadan bir zevk alamadım hayata küstüm,
Vallahi dargınım dostlarım dargınım şimdi.

Yanlışı yoktur göz gezdir istersen tartımda,

Parayla satın alınmaz şu gönül,
Tapusunu almak kolay mı dersin?
Laf ile adam olunmaz bu gönül,
Kapısını çalmak kolay mı dersin?

Seven kimse ile ağu olsa yenir,

Onunla çiçek açtı bütün kırlar,
Onunla sevinmiştir bütün erler.
Onunla aydınlanmış bütün yerler,
Bir nur olarak dünyaya gelmiştir.

İki cihan peygamberi budur o,

Kenara para koymak gerekir,
Sakla samanı gelir zamanı.
Ata sözüne uymak gerekir,
Sakla samanı gelir zamanı.

Sıkıntı çekmeyen bolluk bilmez,

Vatan millet din aşkıyla dol,
Gariplerin ahını alma.
Sen dürüst ol vatanperver ol,
Asla vatan haini olma.

Sevgi hep yol gösterir sana,