Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Allah'ım bu ne güzel andır,
Gerçekler bizlere ayandır.
Ölüm bizi uyandırmadan,
Allah'ım sen bizi uyandır.

Tasavvuf kalbi kötü olan,
Huylardan temizlemektir.
Onu iyi huyları içine alan,
Aşkla doldurmak demektir.

Tasavufun amacı yapılan ibadeti gizlemek,
Zikirle şu cihanda Allah için verilen emektir.
Tasavvuf kalbi kötü huylardan temizlemek,
Ve kalbi iyi huylar ile doldurmak demektir.

Sakın haddinizi aşmayın,
Ben hiç aşmayı denemedim.
Cahiller ile tartışmayın,
Ben hiç onları yenemedim.

Cahillere fırsat vermeyin,
Ben vermeyi denemedim.
Cahille tartışmaya girmeyin,
Ben hiç onları yenemedim.

Kerbela'nın o susuz çöllerinde,
İmam Hüseyin'i Şehit ettiler.
Allah kelamı vardı dillerinde,
İmam Hüseyin'i Şehit ettiler.

Muaviya'ye biat et dediler,

İlim; insanlara ekmek ve su kadar lazımdır,
İlim ile amel eden kimse gönlümüzde beydir.
İlim rivayet ve kuru malumat çokluğu değildir,
İlim; faydalı olan kendisiyle amel edilen şeydir.

Allah'a iman ederek ben İslam'ı yaydım,
Hak kelamı ile yüreğim huzura erdi.
Bilmediklerimi ayak altına alsaydım,
Benim başım inan ta göklere erişirdi.
(İmam-ı Azam)

Mükemmel bir hayatım yok belki ama,
Her zaman gülen bir yüzüm var benim.
Hak bizi yarattığı için şükrederim ona,
İmanla Hakka bağlı özüm var benim.

İman eden kimselerin kalbi temiz olur,
İmanla haset kalplerde bir arada bulunmaz.
Haset sahibi kalpler özde kötülük bulur,
İmanla haset kalplerde bir arada bulunmaz.

Dünyada nur ile kir bir oluktan akamaz,