Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Bütün dünyayı büyük bir yangın almış,
Ben alevler içinde zor yaşıyorum.
İnsanların imanı ateşte kalmış,
Ben onları kurtarmaya koşuyorum.

Dünyamız insana göre şekil alsaydı,
İyi olmasa kötüden geçilmezdi.
Mesele dış görünüş olmuş olsaydı,
Kapkara çaydanlıktan çay içilmezdi.

Kötü size iyi niyet beslemez,
Kötü herkesi kendi gibi görür.
İnsan iyiyse bu iyidir demez,
Kötü herkesi kendi gibi görür.

Kötü olanlar Allah'a baş eğmez,

Ben kendimi her şeyle sana bırakıyorum,
Kötü kimselere beni ezdirme Yarabbi.
Yapılan zulümlere kafayı takıyorum,
Kötü kimselere beni ezdirme Yarabbi.

Hakikati göster,gözümüze perde germe,

İyinin kıymetini bilmeyenler,
Kötüler ile imtihan olurlar.
İyilik ile yola gelmeyenler,
Kötüler ile imtihan olurlar.

Söz olur insanın bağrını deler,

Hayat içinde kötülerden çok çektik,
Kötülerle yüreğimiz kesişmesin.
Bu zamana kadar sanki harpten çıktık,
Kötülerle yüreğimiz kesişmesin.

Ben kötüye inanıp kanmak istemem,

Çoğumuz dünyayı suçluyor ama,
Kötülük dünyada değil insandadır.
Dünyadan ne kötülük gelir sana?
Kötülük dünyada değil insandadır.

Söylenen söze bizim karnımız tok,

Biz çocuklara Elif Be Te Se'yi öğretmezsek,
Birileri de çıkar Le Ge Be Te'yi öğretir.
Allah inancı verip dini iyi öğretmezsek,
Birisi ona kötü olan her şeyi öğretir.

Kötü söz duyup söyleme ahraz ol,
Kötü sözlerden dilini lal eyle.
Sükut edip bulamazsan başka yol,
Kötü sözlerden dilini lal eyle.

Gıybet dedi kodu olsa da nadir,

Kazana yanaşırsan karası bulaşır,
Kötüye bulaşırsan belası bulaşır.
Hasta olan kimsenin yarası bulaşır,
Kötüye bulaşırsan belası bulaşır.

Kötü olanlardan bir şey almaya gelmez,