Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Oğuzun erleri Alpler ile görüştü,
Yiğitler vatan,millet,din için vuruştu.
Bu yere şehitlerin kanları karıştı,
Toprak su ile karışınca balçık olur,
Toprak kan ile karışınca vatan olur.

Toprak yerde su ile karışınca çamur,
Toprak kan ile karışınca vatan olur.
Şehit olanlar ile vatan olur mamur,
Toprak kan ile karışınca vatan olur.

Silahını alan yiğit cepheye koşar,

İnsan topraktan yaratıldı ona dönecek,
Toprak kollarını açmış bizleri bekliyor.
Gün gelecek gözümüzün ışığı sönecek,
Toprak kollarını açmış bizleri bekliyor.

Mezarlar boş kalmayacak mutlaka dolacak,

İnsan ölünce vücudunu kurtlar yiyecek,
Toprak olacaksın bu gurur bu kibir nedir?
İnsanlar getirip seni mezara koyacak,
Toprak olacaksın bu gurur bu kibir nedir?

İnsan doğunca sütü anasından emiyor,

Temizlende gir mezara,
Toprak senden incinmesin.
Öldüğün zaman kezara,
Toprak senden incinmesin.

Kirli olursan kokarsın,

Toprak önce insanlara aş verir,
Toprak sonra insanı geri alır.
Yiyecek olur vücudunda erir,
Toprak sonra insanı geri alır.

Toprak ne dostluk tanır ne de hatır,

Mağrurlanma ey gönül dünya boştur,
Topraktan geldik toprağa gideriz.
Yaşadığın hayat elbette hoştur,
Topraktan geldik toprağa gideriz.

Toprağı düşünüp etrafa bakın,

Kulun mayası toprakla yoğruldu,
Topraktan geldi,toprağa gidecek.
Yüce Hak ona can verdi,doğruldu,
Topraktan geldi,toprağa gidecek.

İnsan bedeni ateşle hasımdır,

İnsanlar dirilip Arasat'a toplanınca,
Topraktan kalkınca bize ferahlık ver Rabbim.
Arasat'ta susuzluktan içimiz yanınca,
Topraktan kalkınca bize ferahlık ver Rabbim.

Günahkarlar ile etrafımız olur yaman,

İnsan oğlu aslımız topraktan geldi bizim,
Topraktan yaratıldık,toprağa gideceğiz.
Bu Allah'ın kanunu,bundan başka yok çözüm,
Topraktan yaratıldık,toprağa gideceğiz.

Dünyanın her yeri,alemin ziyası toprak,