Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kam Büre Beyin oğlu olunca iç Oğuzda,
Ona Bamsı Beyrek olsun dediler ağızda.

Allah ömrünü uzun etsin deyip öptüler,
Banu Çiçek ile beşik kertmesi yaptılar.

Kalbimi yol yaparak köprü kıldım,
Dosta kucak açtım yürüyorum ben.
Mevlana misali aşka kapıldım,
Dünya gibi dönüp duruyorum ben.

Dili kelam eyleyip sözden öte,

Laf edip dedikoduya dalmayın,
Fesatlık insanı yiyip bitirir.
Kıskançlık kötüdür fesat olmayın,
Fesatlık insanı yiyip bitirir.

Fesadın günahı saymakla bitmez,

Parayla satın alınmaz şu gönül,
Tapusunu almak kolay mı dersin?
Laf ile adam olunmaz bu gönül,
Kapısını çalmak kolay mı dersin?

Seven kimse ile ağu olsa yenir,

Gençliğimizde neydik fırtına gibi estim,
Çoluktan çocuktan fayda yok umudu kestim.
Dünyadan bir zevk alamadım hayata küstüm,
Vallahi dargınım dostlarım dargınım şimdi.

Yanlışı yoktur göz gezdir istersen tartımda,

Kara trenin bacasında tüten,
Duman gibi uçup gidiyor gönül.
Seneler içinde kaybolup yiten,
Zaman gibi geçip gidiyor gönül.

Kardelen misali toprağı yarıp,

Onunla çiçek açtı bütün kırlar,
Onunla sevinmiştir bütün erler.
Onunla aydınlanmış bütün yerler,
Bir nur olarak dünyaya gelmiştir.

İki cihan peygamberi budur o,

Yıllar oldu gurbet elde özledim,
Memleket burnumda kokuyor benim.
Hasret ile çile çekip sızladım,
Gözümün yaşları akıyor benim.

Söz söylersen dokunuyor özüme,

Gönülde aşktan uzak kalanın,
Yürekteki sıkıntısı çoktur.
Dünyada iyi dostu olanın,
Aynaya gereksinimi yoktur.

Sevdası fırtına olur yel atar,
Sevgisi inan özümü yer yutar.
Cilvesi aşkla gönülde yer tutar,
Yar sinemizde saplı oktur benim.

Gülistana benzer yüzü biçimde,